• Bezpłatna wysyłka od 99 zł.
  • 45 dni na darmowy zwrot
  • Ponad 8.000 produktów
  • Program PAYBACK
Ein Welpe kratzt sich auf Grund von Flöhen.

Pchły u psa: Jak sobie poradzić z niechcianymi "lokatorami"

Pchły i swędziki jesienne kąsają, ssą, wywołują silne swędzenie, zaczerwienienia i rany na skórze oraz miejscowe wyłysienia u psów. Zwłaszcza pchły mogą wyrządzić dużo większe szkody. U psów, które zostały mocno zaatakowane przez tych niewielkich krwiopijców, może nawet dojść do anemii (niedokrwistości). Rozgryzając i połykając pchłę, Państwa pies naraża się na infekcję tasiemcem, ślina pchły natomiast może wywoływać alergie. Tutaj mogą Państwo dowiedzieć się, jak szybko rozpoznać inwazję pcheł czy swędzika jesiennego i skutecznie ją zwalczyć.

Loading...

Zrozumieć występowanie i rozwój pcheł

W przyrodzie pchły występują głównie w trawie, na łąkach i w krzakach. Chociaż to tam jest ich „naturalne“ środowisko, niekiedy występują one w bardzo dużych ilościach również w pomieszczeniach mieszkalnych i wnętrzach budynków. Tutaj czekają na pojawienie się odpowiedniego żywiciela, by móc na niego wskoczyć. Ci mali krwiopijcy o długości zaledwie około trzech milimetrów dysponują bowiem ogromną siłą odbicia do nawet 1  m odległości i 25 cm wysokości!

 

Pchła ma kolor brązowawy, jej ciało jest bardzo wąskie i płaskie, jest pozbawiona skrzydeł, ma natomiast sześć nóg, co czyni ją członkiem rodziny owadów. Uwagę przykuwają jej długie, silne tylne nogi, dające ogromną siłę wyskoku. Dla ochrony przed wrogami ciało pcheł zbudowane jest z chityny i tym samym jest „opancerzone“.

 

Czy wiedzą Państwo, że na świecie żyją tysiące różnych gatunków pcheł? Do istotnych dla nas pcheł należą: pchła psia (Ctenocephalides cani), pchła kocia (Ctenocephalides felis) i naturalnie także pchła ludzka (Pulex irritans). Niestety pchły nie są wierne swoim nazwom, stąd też pchłą najczęściej występującą na psach jest pchła kocia! Pchły psie z kolei występują dosyć rzadko.

 

Jeśli atak pcheł jest bardzo intensywny lub psi żywiciel jest akurat nieobecny, wówczas pchły psie i kocie z łatwością mogą zaatakować również ludzi. Jednak człowiek nie należy do ich preferencji i jest tak zwanym żywicielem przypadkowym, z którego pchły korzystają przez krótki czas.

 

 

Pchły szybko mnożą się i rozprzestrzeniają

Samica pchły składa pierwsze jaja już po pierwszym podjęciu krwi żywiciela. Przeciętna pchła może w ciągu dnia złożyć w psiej sierści między 27 a 50 jaj. Jaja są gładkie i spadają z psa. Leżą one w trawie lub na dywanie i innych tekstyliach mieszkaniowych, aż do uzyskania optymalnych warunków sprzyjających wylęgowi, tj. temperatury ok. 25 °C i wilgotności 80%. Po około tygodniu wykluwają się z nich liczne larwy. Ponieważ są one wrażliwe na światło, ukrywają się na przykład w pęknięciach sofy lub głęboko w dywanach, gdzie przepoczwarzają się w kokonie.

 

Ich czas nadchodzi najwcześniej po 10 dniach: rozpoznają odpowiedni moment po cieple, wzroście stężenia CO2 i drganiach, które wywołuje ich potencjalny żywiciel. Wyślizgują się i wykonują jeden wielki skok z kokonu, zarażając psa, kota lub człowieka. Cały cykl zaczyna się od nowa. Zakażenie pchłami może również nastąpić poprzez bezpośrednie przejście pasożytów z jednego psa na drugiego. Ale ponieważ pchły „zależne“ są od swoich żywicieli, którzy zapewniają im przetrwanie, skok w „nieznane“ ryzykują raczej rzadko. Innym żywicielem na naszych szerokościach geograficznych jest jeż.

 

Jeśli początkowo na psie siedzi tylko dziesięć pcheł, zapewne oznacza to do 500 jaj dziennie, a nieco później tyle też larw mości się w Państwa dywanach, koszykach dla psów, tapicerce, poduszkach i tekstyliach. Pozbawione posiłku z krwi wyklute larwy mogą tam przetrwać do sześciu miesięcy.

 

W mieszkaniu – zwłaszcza z kilkoma zwierzętami –może w ten sposób szybko dojść do inwazji pcheł, która będzie już bardzo trudna do opanowania. Lepiej zatem przedsięwziąć środki ostrożności w odpowiednim czasie, zaś w przypadku lekkiego nawet zarażenia pchłą działać natychmiast!

Uwaga na pchły w zimie – wskazówki pomagające zapobiec zarażeniu

W zimnej porze roku pchły poszukują ciepła w domach i są przynoszone przez dzikie zwierzęta do piwnic, strychów lub szop. Psa należy chronić przed pchłami nawet w zimie! Naturalne preparaty typu spot-on chronią do czterech tygodni, taśmy lepowe do około pięciu miesięcy. Proszek przeciwpchelny uwalnia już zaatakowanego psa od uciążliwych mieszkańców sierści.

 

Należy też koniecznie pamiętać o potraktowaniu otoczenia, jak np. miejsca do spania, sprayem na szkodniki, aby pchły dłużej się w nim nie zagnieżdżały. Niezbędne jest następnie przeprowadzenie u psa kuracji odrobaczającej, ponieważ pchły mogą być nosicielami robaków. Jeśli pchły są szczególnie uporczywe, konieczna jest wizyta u weterynarza.

Jak prawidłowo rozpoznać pchły u psa

Pierwszym objawem zarażenia pchłami lub roztoczami jest silne swędzenie, spowodowane przez ślinę gryzącej i ssącej pchły, a następnie uporczywe drapanie się przez psa. Niektóre psy gryzą lub skubią zaatakowane przez pchły części ciała.

 

Nie zawsze łatwo jest wykryć na psie zarażenie pchłą lub roztoczem. Nie każdy pies drapie się tak intensywnie lub na tyle często, by jego właściciel mógł to zauważyć. A odkrycie pcheł w gęstej sierści to często łut szczęścia. Może więc się zdarzyć, że przeoczą Państwo początkową, niewielką ilość pcheł, co – może mieć fatalne konsekwencje w postaci ich późniejszej inwazji!

Hund wälzt sich im Gras

Koniec z pchlim cyrkiem: skuteczne zwalczanie i zapobieganie pchłom u psów

Jak tylko zauważą Państwo niewielką obecność pcheł u swojego psa, mogą Państwo od razu założyć ich większą ilość, łącznie z larwami, w otoczeniu czworonoga. Naukowcy zajmujący się owadami przyjmują, że tylko 5% pcheł żyje na żywicielu, pozostałe 95 % natomiast rozprzestrzenia się w środowisku zwierzęcia w formie jaj, larw i poczwarek. Oznacza to nie tylko, że stosunkowo niewielka liczba pcheł siedzi na psie, aby wysysać z niego krew, ale także to, że ogromne znaczenie ma dbałość o otoczenie psa.

 

W przypadku stwierdzenia zarażenia pchłami nie wystarczy leczyć psa preparatami, które opracowane zostały w celach profilaktycznych, jak specjalne obroże i preparaty typu spot-on. Zastosowane już po ataku pcheł sprawią jedynie, że insekty opuszczą czworonoga, ale pozostaną w jego otoczeniu i przy najbliższej okazji ponownie zarażą psa lub uczynią z Państwa swojego przypadkowego żywiciela.

Aby dowiedzieć się, czy Twój pies ma pchły, wykonaj prosty test:

  • Będziesz potrzebował tzw. grzebienia na pchły – specjalnie delikatnie i ściśle ząbkowanego  oraz wilgotnej, jasnej tkaniny lub papieru kuchennego.
  • Sierść psa należy przeczesać zgodnie z kierunkiem wzrostu, a następnie wystukać grzebień na wilgotną szmatkę.
  • Jeśli widzisz czarno-brązowe cząsteczki, zgnieć je na wilgotnej szmatce lub przetrzyj nią grzebeń.
  • Jeśli ciemne okruchy stają się rdzawo-brązowe lub czerwone oraz jeśli wokół okruchów tworzy się czerwony pierścień, są to wyraźne oznaki wskazujące na odchody pcheł (strawiona krew), które pchły wydalają po swoim krwistym posiłku. Larwy pcheł również żerują na tych odchodach.
  • Jeśli ciemne cząsteczki nie odbarwiły się – jest to normalny brud z sierści psa.

Pierwszy krok: eliminacja dorosłych pcheł i ich larw

Stąd też w przypadku stwierdzenia ataku pcheł wysoce skuteczny środek od weterynarza to jedyny sposób na trwałe rozwiązanie problemu.Powinien to być przede wszystkim środek owadobójczy, który zabija dorosłe pchły (specjalny szampon, proszek przeciw pchłom, spray).

 

Jednak nawet najlepszy środek owadobójczy nie jest w stanie wybić wszystkich dorosłych samic. Dlatego też należy jednocześnie stosować środek zatrzymujący rozwój owadów, który niszczy ich jaja. Aby były one skuteczne, niezbędnym jest, aby kombinacja tych dwóch preparatów była stosowana wielokrotnie, w odstępach czasu określonych przez producenta. Konsultacja z weterynarzem jest nieodzowna, ponieważ chodzi tu o trujące środki.

 

Jeśli w Państwa gospodarstwie domowym żyją jeszcze inne zwierzęta, również one muszą być leczone – w zależności od gatunku, także za pomocą innych środków.

Drugi krok: likwidacja larw pcheł w otoczeniu

Aby wreszcie przerwać cykl rozwoju pcheł, należy oczyścić z nich całe środowisko psa.

Należy wytrzymać bezwzględnie trzy miesiące, aby jaja i larwy nie miały żadnych szans!

Krok trzeci: środki zapobiegawcze

Tylko ściśle realizowana profilaktyka zaoszczędzi Państwu tej kosztownej i czasochłonnej walki z plagą pcheł. Tym ważniejsze jest, by równolegle do zwalczania pcheł rozpocząć stosowanie specjalnych środków przeciwpasożytniczych, tj. obroże czy preparaty typu spot-on. Najlepszym wyborem jest jednak środek antypasożytniczy o działaniu odstraszającym lub tzw. „efekcie uderzeniowym” (efekt knock down), dzięki którym do kolejnych ugryzień przez pchły w ogóle nie dojdzie.

 

Ten sposób działania jest szczególnie ważny w przypadku psów z alergią na ślinę pchły. Wybrany środek powinien charakteryzować się jak najszybszym działaniem i w miarę możliwości być łagodny dla psa.

Ponieważ są to toksyczne środki owadobójcze, warto poprosić o radę swojego weterynarza.

Można to osiągnąć za pomocą następujących, ściśle przestrzeganych środków:

  • Codzienne wycieranie na mokro wszystkich podłóg i narożników, a także odkurzanie wszystkich dywanów i tapicerek. Po tych czynnościach należy wyjąć worek na kurz z odkurzacza i natychmiast go zutylizować. Przed odkurzaniem do worka na kurz można również dodać proszek przeciwpchelny.
  • Jeśli to możliwe, należy często prać koce dla psów, wyściółki koszyków, poszewki na poduszki i, jeśli to konieczne, czyścić sofy na sucho.
  • Nie zapomnij o ulubionych miękkich zabawkach.
  • Jeżeli twój czworonożny przyjaciel śpi w twoim łóżku – a nie możesz uniknąć tego mimo wielu starań – ważne jest, aby codziennie zmieniać pościel.
  • Wszystkie tekstylia należy prać w temperaturze co najmniej 60 °C.
  • Powierzchnie lakiernicze i tekstylia osiągalne dla Twojeo psa pokryj specjalnym proszkiem przeciwpcielnym lub sprayem środowiskowym otrzymanym od lekarza weterynarii, który poinformuje Cię o ich zastosowaniu (nigdy nie stosój tych środków psie!).
  • Tak zwane mgiełki to spryskiwacze pokojowe, które zabijają pchły, jaja i larwy. Są one umieszczone w salonie i włączają się automatycznie. W tym czasie Ty i wszystkie zwierzęta domowe powinniście opuścić pokój lub mieszkanie na co najmniej dwie godziny, a następnie bardzo dobrze je przewietrzyć. Mgiełki są stosowane w przypadku silnego zarażenia.
  • Pamiętaj, aby w ten sam sposób “okadzać” garaż, samochód, pomieszczenia magazynowe i tym podobne.

Zachowaj środki ostrożności przey trzy miesiące, aby jaja i larwy też nie miały szans!

Pchły przenoszą choroby – oto, co można na to poradzić.

Pchły są żywicielami pośrednimi tasiemca psiego (Dipylidium caninum) i przenoszą go na psa, jeśli zostaną przez niego ugryzione lub połknięte. Dlatego po wyleczeniu pcheł konieczna jest kuracja odrobaczająca!

Ślina pchły, która dostaje się do organizmu psa podczas przyjmowania krwi, powoduje u niektórych psów – zwłaszcza jeśli atak pcheł jest intensywny – poważną alergię – tzw. pchle zapalenie skóry.

Wykrywanie i prawidłowe zwalczanie swędzika jesiennego u psów

To właśnie larwy swędzika jesiennego są problemem zarówno dla psa, jak i dla ludzi. Swędziki jesienne są dla nas prawie niewidoczne, ponieważ mają tylko 0,3 milimetra długości. Jednak pomarańczowo-czerwona barwa ich ciała sprawia, że szybko wpadają w oko.

 

Larwy swędzika jesiennego pojawiają się najwcześniej na początku marca i chętnie przebywają w trawie, w słomie lub w sięgającej kolan roślinności. Aby sprawdzić, czy to utrapienie osiedliło się w Państwa ogrodzie, wystarczy latem położyć na trawniku jasną ściereczkę – roztocza szybko zgromadzą się na niej w poszukiwaniu słońca.

 

Obsiadają one te części ciała psa, które wchodzą w kontakt z trawą: łapy, głowę, uszy, nogi, brzuch i klatkę piersiową. Tutaj roztocza upatrują sobie szczególnie miejsca o cienkiej skórze, zadrapują je i wprowadzają ślinę.

 

 

Ślina larw swędzika jesiennego, podobnie jak ślina pcheł, powoduje niekiedy bardzo silne swędzenie. Swędzik jesienny nie żywi się krwią, preferuje soki komórkowe i wodę limfatyczną. Nie przenosi chorób, ale jest nieprzyjemny zarówno dla psów, jak i ludzi; u tych pierwszych może wywoływać alergie na roztocza, a u ludzi zakażenie nim powoduje nieprzyjemny świąd. To silne swędzenie nasila się podczas drapania i pod wpływem ciepła.

 

Dlatego ważne jest, aby zapobiegać ukąszeniom swędzika, a w nagłym przypadku działać szybko i planowo, ponieważ miejsca ugryzienia mogą w krótkim czasie ulec zapaleniu i wywołać choroby wtórne.

Chociaż istnieją proste metody leczenia, brak jeszcze skutecznych środków profilaktycznych, tj. preparaty odstraszające.

Objawami pcheł lub alergii na roztocza trawy mogą być:

  • Częste i silne drapanie i gryzienie się.
  • Obtarte obszary skóry i obrzęk.
  • Utrata włosów z tyłu pleców, tylnych nóg lub u nasady ogona.
  • Zaczerwienienia i zmiany skórne, takie jak tzw. “hot spots” (gorąca, czerwona skóra), szczególnie u podstawy pleców i wewnętrznych stron ud lub na tyłych nóg.
  • Zaczerwienione punkty penetracyjne.
  • W skrajnych przypadkach: zmiana charakteru (nerwowość, niepokój, agresja) spowodowana swędzeniem i bolesnym stanem zapalnym.

Terapia na pchły i roztocza:

Najwyższe zalecenie to kontrola pcheł i roztoczy na psie i w otoczeniu w którym przebywa za pomocą specjalnych leków od weterynarza.
Profilaktyka preparatami punktowymi lub obroże przeciw pchłom są skuteczne tylko wtedy, gdy mają one działanie prewencyjne.

Prosty test do wykrywania roztoczy u psów:

  • Połóż psa na białej szmatce i wyszczotkuj go grzebieniem, tak jak w teście na pchły.
  • Może zauważysz czerwone plamy na sierści podczas jego szczotkowania. Jeśli nie, należy przygnieść grzebień do szmatki w miejscu, gdzie czerwone kropki są bardziej widoczne.

Pozostałe środki:

  • W sezonie wzmożonej aktywności roztoczy należy zmienić trasę spaceru, korzystając w większym stopniu z wybrukowanych ścieżek.
  • Po spacerze po łące należy dokładnie umyć wodą miejsca kontaktu lub całego psa.
  • Kąpiel łap wykonana z szarego mydła i ciepłej wody pomaga zwalczać swędzenie. Należy pamiętać o dokładnym wypłukaniu łap psa wodą po skończonym zabiegu higienicznym.
  • Oliwa z oliwek, ocet jabłkowy o niskim stężeniu (!) roztwór alkoholu i słona woda są również dobrymi środkami domowymi na męczące swędzenie. Również łatwo dezynfekują.
  • Jeśli całe ciało psa było dotykane, pies powinien wziąć pełną kąpiel.
  • Miejsca gryzienia przetrzeć maścią dezynfekcyjną i na swędzenie.
  • Należy często kosić  trawnik domowy i traktować go mieszanką z pokrzywy (skutecznie zabijającą larwy). Ścinki trawnika należy natychmiast wyrzucić.
  • Podłogi w Twoim salonie należy dokładnie wyczyścić na mokro i odkurzyć lub umyć posłania dla psów.
  • W przypadku ciężkich i częstych inwazji oraz w przypadku alergii na roztocza, skonsultuj się z lekarzem weterynarii w sprawie odpowiednich środków dla Twojego psa.
Loading...

Inne artykuły, które również mogą Cię zainteresować