Sanacja jelit u psa: instrukcja krok po kroku

Jelita Twojego psa są domem dla milionów mikroorganizmów, które tworzą tak zwany mikrobiom (dawniej nazywany „florą jelitową”). Te „dobre” bakterie pełnią niezwykle ważne funkcje:

• Pomagają rozkładać składniki pokarmowe i czynić je przyswajalnymi.
• Wspierają wchłanianie składników odżywczych.
• Wzmacniają układ odpornościowy.

Aby to wszystko działało prawidłowo, potrzebna jest specyficzna mieszanka mikroorganizmów w bardzo delikatnej równowadze. Gdy ta równowaga zostaje zaburzona, mówi się o dysbiozie. Jej konsekwencją mogą być problemy trawienne, takie jak biegunką, wzdęcia czy zaparcia.

Celem sanacji jelit jest przywrócenie naturalnej równowagi mikrobiomowi jelit. Polega ona na celowym wprowadzeniu zdrowych mikroorganizmów do układu pokarmowego, aby wspierać stabilną i zdrową florę jelitową.

Ważne rozróżnienie: Sanacja jelit u psa pomaga wyłącznie w przypadku dysbiozy (zaburzonej równowagi prawidłowej flory jelitowej). Nie służy do zwalczania chorobotwórczych drobnoustrojów, które uszkadzają błonę śluzową jelit i wywołują prawdziwe infekcje. Takie problemy wymagają leczenia weterynaryjnego.

Istnieją różne sygnały, które mogą wskazywać na zaburzoną florę jelitową u psa. Przy długotrwałej biegunce i zaparciach, silnym nieświeżym oddechu oraz częstych wymiotach sanacja jelit może być konieczna. Również gdy pies zjada odchody lub nadmiernie podjada trawę, może to świadczyć o zaburzeniu równowagi flory jelitowej. Ponieważ wiele z tych objawów może wskazywać na inne schorzenia, przed rozpoczęciem sanacji jelit koniecznie skonsultuj się z lekarzem weterynarii.
Sanacja jelit u psa może być wskazana:

…po obciążających terapiach:

• po zarażeniu pasożytami (np. lambliami)
• po leczeniu antybiotykami lub kortykosteroidami
• po odrobaczaniu
• w trakcie rekonwalescencji po operacji w obrębie przewodu pokarmowego
• po szczepieniach i zastosowaniu środków znieczulających

…przy uporczywych dolegliwościach:

• przy przewlekłej biegunce
• lub zaparciach (po wykluczeniu innych przyczyn przez weterynarza)
• przy powtarzających się wzdęciach
• przy silnym nieświeżym oddechu
• gdy pies nadmiernie zjada trawę lub odchody

…przy stresie:

• po długich podróżach
• po przeprowadzce lub innych stresujących sytuacjach
• przy alergiach (jako wsparcie głównego leczenia)

Po antybiotykoterapii u psa zaleca się rozpoczęcie sanacji jelit niezwłocznie po zakończeniu leczenia, aby przywrócić zaburzoną florę jelitową do równowagi. Można to osiągnąć poprzez podawanie odpowiednio dobranych pro- i prebiotyków, na przykład poprzez dostosowaną dietę. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem weterynarii w celu uzyskania indywidualnych zaleceń dla Twojego psa.

Aby odbudować naturalną florę jelitową psa, należy wspierać rozwój zdrowych bakterii i usunąć produkty przemiany materii. Tylko wtedy jelita mogą się zregenerować, a trawienie w pełni wrócić do normy. Sanacja jelit u psa składa się zazwyczaj z kilku etapów: oprócz oczyszczania jelit i odbudowy flory jelitowej wskazane jest również dostosowanie diety do indywidualnych potrzeb psa, uwzględniające dodatki o działaniu prebiotycznym (np. MOS, FOS, inulina, pektyny, celuloza itp.).

W poważnych i rzadkich przypadkach dodatkowym wsparciem może być przeszczep kału, który jednak nie powinien być wykonywany samodzielnie, lecz zawsze pod nadzorem weterynarza. Polega on na wykorzystaniu kału zdrowego psa-dawcy w celu przywrócenia równowagi zaburzonej flory jelitowej chorego psa.

Jeśli nie masz pewności, jak przeprowadzić sanację jelit u swojego psa, skonsultuj się z lekarzem weterynarii. Szczególnie w przypadku alergii lub osłabionej odporności nie każda karma i nie każdy suplement diety jest korzystny dla zdrowia zwierzęcia.

Do sanacji jelit u psa często stosuje się łuski babki płesznik lub glinkę leczniczą w połączeniu z zeolitem. Babka płesznik i glinka lecznicza zawierają dużo błonnika, natomiast zeolit wiąże toksyny. Aby uniknąć zaparć, babkę płesznik i zeolit należy wymieszać z odpowiednią ilością wody i pozostawić do napęcznienia przed podaniem. Ponadto zeolit, ze względu na swoje właściwości wiążące, nie powinien być podawany bezpośrednio po przyjęciu leków.

Zaburzona flora jelitowa często wynika z niewłaściwej diety. Normalnie pełnoporcjowa karma odpowiednia do etapu życia czworonoga jest dla zdrowego psa całkowicie wystarczająca. Jednak przede wszystkim częste zmiany karmy oraz podawanie trudno strawnych przysmaków do żucia mogą sprzyjać dysbiozie. Wskazana jest zatem wysoko strawna karma, która w razie potrzeby może być wzbogacona o zwiększoną zawartość błonnika. Zależy to od tego, które odcinki jelit są dotknięte.
Zadbaj o to, aby zmiana karmy i diety przebiegała powoli i łagodnie, najlepiej przez kilka tygodni. Jelita psa muszą się najpierw przyzwyczaić do nowej diety. Ponadto przed zmianą diety skonsultuj się z lekarzem weterynarii.

Oprócz babki płesznik, glinki leczniczej, jogurtu i kiszonej kapusty istnieją naturalne środki wspierające błonę śluzową jelit. Ten etap powinien być jednak realizowany wyłącznie przy odpowiednich wskazaniach i zawsze w porozumieniu z lekarzem weterynarii.

Pomocne domowe sposoby na sanację jelit u psa to na przykład:

• Oleje, np. olej kokosowy i olej lniany
• Drożdże piwne w formie proszku lub kapsułek (bogate źródło błonnika z witaminą B)
• Aloes (działanie przeciwzapalne, antybakteryjne i odkwaszające)
• Żwacz wołowy dostępny w sklepach zoologicznych lub u dostawców karmy BARF

Również w tym przypadku ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem weterynarii, zanim samodzielnie podasz psu jakiekolwiek środki.

Zioła takie jak tymianek, kurkuma i oregano działają antybakteryjnie i wspierają oczyszczanie jelit, jednak nie odbudowują flory jelitowej. Przy stosowaniu kurkumy zwróć uwagę, aby preparat nie zawierał polisorbatu 80, ponieważ substancja ta może być szkodliwa dla psa i jest często obecna w produktach z kurkumą przeznaczonych dla ludzi. Ponadto pokrzywa w formie herbaty, kminek i mięta pieprzowa mogą korzystnie wpływać na okolice jelitowe Twojego czworonoga.

Uwaga: Przedawkowanie ziół może prowadzić do biegunki i wymiotów u psa! Dlatego nie podawaj ich bez wcześniejszej konsultacji weterynaryjnej.

Aby zapobiec zaburzeniom równowagi flory jelitowej u Twojego pupila, istnieje kilka sposobów na indywidualne wsparcie jelit Twojego psa.

Gluten to białko klejowe występujące w wielu zbożach, które dla zdecydowanej większości psów nie stanowi problemu. W rzadkich przypadkach gluten może jednak powodować nietolerancję i wywoływać dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Tak zwana nietolerancja glutenu została stwierdzona u niektórych przedstawicieli ras Irish Setter i Border Terrier.

Za pomocą tak zwanych pre- i probiotyków możesz odbudować florę jelitową swojego psa. Pre- i probiotyki wspierają florę jelitową psa na różne sposoby: Probiotyki to pożądane kultury bakterii, które są wprowadzane bezpośrednio do przewodu pokarmowego, aby się tam zasiedlić i wspierać wzrost korzystnych bakterii. Prebiotyki to fermentowalne, strawne węglowodany, które w jelicie grubym stymulują wzrost pożądanych kolonii bakteryjnych i w ten sposób wspierają florę jelitową.

Kultury bakterii znajdują się w produktach spożywczych takich jak jogurt lub kiszona kapusta, alternatywnie prebiotyki i probiotyki są dostępne jako suplementy diety w handlu. Najlepiej wybrać preparat w formie proszku, który można łatwo wymieszać z karmą psa.

Zdrowie jelit Twojego psa możesz wspierać również za pomocą rosołu z kości. Powolne gotowanie kości uwalnia ważne składniki odżywcze, witaminy i minerały, które przyczyniają się do wspierania zdrowej flory jelitowej. Ponadto bogaty w elektrolity płyn pomaga uzupełnić straty płynów spowodowane biegunką.

Wspieranie odbudowy zdrowej flory jelitowej może być bardzo pomocne w przypadku dysbiozy. Nigdy jednak nie zastępuje koniecznego leczenia weterynaryjnego w przypadku infekcji lub poważnych chorób. Przy uporczywych problemach trawiennych zawsze najpierw porozmawiaj z lekarzem weterynarii – prawidłowa diagnoza jest podstawą skutecznego leczenia. Zdrowe jelita to bowiem fundament szczęśliwego życia zarówno psa, jak i jego opiekuna.