Mastif – niezawodny stróż

Mastif ze swoją potężną budową ciała i pomarszczoną skórą na czole wygląda jak uosobienie spokoju ducha. Dorosły samiec mastifa może z łatwością osiągnąć wagę dorosłego mężczyzny. Dawniej rasa ta była hodowana przede wszystkim jako pies bojowy i stróżujący, dziś łagodny olbrzym uchodzi za popularnego psa rodzinnego.

Mastif może prześledzić swoich przodków aż do starożytności: już lud Molosów, zamieszkujący niegdyś region Epiru (dzisiejsza Albania i Grecja), hodował duże psy pasterskie, które znalazły nawet wzmiankę w pismach filozofa Arystotelesa. Z nazwanych od ich pochodzenia psów moloskich rozwinął się mastif, z którego z kolei powstały współczesne rasy, takie jak dog niemiecki i bokser.

Rasa znana dziś jako mastif to „Old English Mastiff”, hodowany w późnym średniowieczu przez angielskie wojska jako pies bojowy i myśliwski. Hodowla rasowa rozpoczęła się w XIX wieku. W Wielkiej Brytanii nadal chętnie wykorzystuje się go jako psa stróżującego i myśliwskiego. Jednak również prywatni miłośnicy psów coraz bardziej doceniają tego łagodnego olbrzyma.

Jeśli podoba Ci się mastif, przyjrzyj się również rasom Cane Corso i Fila Brasileiro!

Masywna budowa ciała i potężna głowa sprawiają, że mastif wygląda groźnie. Jednak za tym budzącym respekt wyglądem kryje się łagodny pies o wysokim progu pobudliwości. Tam, gdzie mniejsze rasy tracą panowanie nad sobą i reagują agresywnie, mastif zachowuje spokój. Jedynie gdy widzi zagrożenie dla swojej rodziny, wkracza do akcji. Wykorzystuje przy tym swoją imponującą posturę i po prostu staje przed pozornym wrogiem, aż ten się wycofa. Decydujące znaczenie mają nie tylko indywidualny charakter, ale także dobre, konsekwentne wychowanie oraz odpowiednia aktywność.

Jego stoicki spokój czyni go wspaniałym członkiem rodziny i wiernym towarzyszem dla dzieci. Nawet z kotami zazwyczaj dobrze się dogaduje. Jednak nigdy nie należy pozostawiać mastifa bez nadzoru z małymi dziećmi, ponieważ może się zdarzyć, że nieumyślnie zrani dziecko swoim masywnym ciałem.

Wychowuj swojego mastifa konsekwentnie, aby nie wykorzystywał swojej masy ciała przeciwko Tobie: przy złym wychowaniu może się zdarzyć, że to pies prowadzi Cię na spacerze, a nie odwrotnie. Niedostatecznie zajęty i niewychowany mastif może stać się niebezpieczny. Najlepiej już w wieku szczenięcym zapisz się do odpowiedniej szkoły dla psów, ponieważ socjalizacja z innymi psami i ludźmi jest kluczowa. Pamiętaj również, że tak duży pies pochłania odpowiednio dużo karmy – którą musisz sfinansować.

Duży pies jak mastif potrzebuje dużo przestrzeni: w domu z dużym ogrodem czuje się lepiej niż w małym mieszkaniu. Uwielbia nie tylko długie spacery, ale także kąpiele w wodzie. Idealnie, jeśli na jednej z Twoich ulubionych tras spacerowych znajduje się ogólnodostępny staw lub strumień. Jako rasowy Anglik mastif lubi chłód i deszcz, a z upałem radzi sobie gorzej. W gorące dni pozwól mu na jego skłonność do leniuchowania. Generalnie mastif nie nadaje się do sportów takich jak agility, niemniej potrzebuje zajęcia. Szczególnie ważna jest stymulacja umysłowa.

Mastify to przywiązane psy rodzinne i nie lubią być same. Zadbaj o zajęcie, gdy musisz zostawić go na kilka godzin, aby nie rozebrał Twoich mebli.

Mastif ze swoją krótką, gładką sierścią okazuje się łatwym w pielęgnacji psem. Szczotkuj go raz w tygodniu, aby usunąć wypadłe włosy. Fałdy skóry na pysku wymagają szczególnej pielęgnacji, ponieważ stanowią idealne środowisko dla bakterii i grzybów. Powinny być kontrolowane codziennie i czyszczone co najmniej co dwa dni.

Mastif był hodowany na coraz większego, co spowodowało, że ta rasa zmaga się z różnorodnymi schorzeniami i zaliczana jest do ras hodowanych kontrowersyjnie.

Mastify są skłonne do dysplazji łokci i bioder, przy których główki stawowe nie leżą prawidłowo w panewkach. Prowadzi to do bólu, stanów zapalnych i nieprawidłowego obciążenia. Dodatkowo obciąża stawy duża masa ciała, dlatego odpowiednie zarządzanie wagą jest kluczowe.

Mastify ze względu na liczne fałdy skóry są również podatne na infekcje skórne, którym towarzyszą świąd i stany zapalne. Fałdy powinny być najlepiej codziennie kontrolowane i co dwa dni czyszczone odpowiednimi środkami pielęgnacyjnymi.

Dalsze predyspozycje zdrowotne obejmują skręt żołądka, ponieważ u dużych psów w jamie brzusznej jest więcej miejsca, a pełny żołądek ma możliwość obrócenia się wokół własnej osi. Dlatego karm swojego mastifa kilkoma mniejszymi porcjami rozłożonymi na cały dzień i pozwól mu spokojnie trawić po jedzeniu. Również tak zwane ektropium występuje u tej rasy częściej. Polega ono na odwinięciu dolnej powieki na zewnątrz, przez co rogówka nie jest już wystarczająco chroniona.

Więcej o tym, jak długo żyją różne rasy psów, dowiesz się w naszym artykule o oczekiwanej długości życia psa.

Rasy kontrowersyjne cierpią z powodu problemów zdrowotnych uwarunkowanych hodowlą. Nawet pozornie „renomowani hodowcy” akceptują cechy powodujące choroby dla uzyskania popularnego wyglądu. Rzeczywistość pokazuje, że nawet w uznanych związkach hodowlanych szkodliwe dla zdrowia cechy są często tolerowane lub celowo promowane. Dlatego nie można rekomendować zakupu takich zwierząt. Kto chce unikać cierpienia zwierząt, powinien przyjmować odpowiednie rasy wyłącznie z ochrony zwierząt, aby nie wspierać dalszej hodowli.

Przed nabyciem dokładnie zapoznaj się z cechami hodowli kontrowersyjnej i ich konsekwencjami, aby zapewnić swojemu zwierzęciu życie zgodne z jego potrzebami i uchronić je przed dalszą szkodą. Ze względu na anomalie mogą pojawić się wyższe koszty weterynaryjne, ponieważ zwierzęta zazwyczaj wymagają intensywnej opieki medycznej. Jeśli chcesz pomóc tym zwierzętom i zakończyć ich cierpienie, nie powinieneś nabywać żadnej z dotkniętych ras. Dopóki te rasy są kupowane, a biznes z ich cierpieniem jest opłacalny, będą nadal hodowane.